NataLab
Obrotowy reaktor zgazowania płytek drukowanych zbudowany w projekcie NataLab — widok korpusu komory i kołnierza.

Dorobek badawczy do transferu

Technologia odzysku metali z płytek drukowanych

Zbudowaliśmy obrotowy reaktor zgazowania płytek drukowanych o komorze 2,7 × 1 metra — w czasie, gdy w literaturze opisywano urządzenia stołowe. Uzyskaliśmy powtarzalną pozostałość metalonośną pozbawioną frakcji organicznej. Budżet projektu badawczego przekroczył 1 mln EUR.

Gdzie jesteśmy

Projekt zakończony, dorobek dostępny do rozmowy

Projekt badawczy został zakończony. Technologia nie została doprowadzona do wdrożenia przemysłowego.

Dorobek projektu nie przepadł. Jego poszczególne elementy — know-how procesowe, dokumentacja techniczna, dane z kampanii badawczych, oprogramowanie sterujące i aparatura badawcza — pozostają dziś w dyspozycji kilku różnych podmiotów: inwestora finansowego, dawnych współpracowników i osób trzecich.

Wiemy, gdzie się znajdują. Rolą NataLab jest skoordynowanie transakcji i wzięcie odpowiedzialności za to, by uzgodniony zakres trafił w jedne ręce — w drodze licencji, przeniesienia albo wniesienia do wspólnego przedsięwzięcia z partnerem przemysłowym. Zakres, tryb i udział poszczególnych podmiotów ustalamy indywidualnie.

Poniżej opisujemy, co w tym projekcie zostało udowodnione, a co nie. W tej kolejności i bez zaokrągleń — bo obie części są istotne dla każdego, kto rozważa przejęcie tego dorobku.

01

Co udowodniliśmy

Powtarzalność procesu poniżej temperatury topnienia aluminium

Prowadziliśmy zgazowanie płytek drukowanych w reżimie temperaturowym, w którym aluminium i faza szklista pozostają w stanie stałym. Wsad zachowuje się jak złoże stałe, a reaktor nie jest zalewany fazą ciekłą — to warunek utrzymania urządzenia w ruchu przez wiele cykli.

Eliminacja frakcji organicznej

Z wsadu usuwane są żywice, tworzywa i pozostałe składniki węglowe. Dalsze przetwarzanie metalurgiczne nie obejmuje więc substancji organicznych, które w klasycznych ścieżkach są źródłem najbardziej problematycznych produktów ubocznych.

Powtarzalna pozostałość metalonośna

W wyniku zgazowania płytek drukowanych powstaje drobna pozostałość mineralno-metaliczna, w literaturze przedmiotu nazywana charem. Jako nadawa trafia ona na separator magnetyczny, gdzie wydzielane jest żelazo, a uzyskany koncentrat kierowany jest do dalszych procesów hydrometalurgicznych — czyli do ścieżki opartej na metodach od dawna stosowanych w metalurgii.

Rozwiązanie problemu pyłu

Niskotemperaturowe odpylanie gazu poprocesowego działało w naszej instalacji. W literaturze przedmiotu pył wraca jako jedna z głównych barier tego typu procesów.

Sterowanie nadążne w architekturze przemysłowej

Proces prowadzony był pod kontrolą autorskich algorytmów, na sterownikach PLC zintegrowanych z warstwą wizualizacji SCADA. Ta kompetencja jest przenośna na inne procesy termiczne i chemiczne.

Brak syntezy tlenków azotu

Wynika z samej natury procesu: do powstania NOx potrzebna jest temperatura znacznie wyższa niż stosowana w tej technologii.

02

Czego nie udowodniliśmy

Oczyszczanie gazu poprocesowego

Nie osiągnęliśmy zakładanego poziomu oczyszczania. Obszar ten nie był przedmiotem prac badawczych w projekcie — pierwotne założenie przewidywało zastosowanie rozwiązania sprawdzonego komercyjnie gdzie indziej. Dla gazu ze zgazowania płytek drukowanych, obciążonego halogenami i związkami siarki, pozostaje to zagadnieniem otwartym i wymagającym badań.

Wydajność przetwarzania

Proces okazał się długotrwały, a zakładana przepustowość komór nie została osiągnięta. Powtarzalność malała wraz ze wzrostem wypełnienia reaktora — przyczynę wiążemy z błędem konstrukcyjnym pierwszej generacji urządzenia, który został zidentyfikowany i opisany.

Egzotermiczność

Proces prowadzimy allotermicznie, czyli z ciepłem dostarczanym z zewnątrz. Daje to większą kontrolę nad przebiegiem, ale nie jest tym, co zakładaliśmy na początku.

Odbiór handlowy produktu

Nie mamy potwierdzonej umowy odbioru pozostałości przez zakład metalurgiczny. Uważamy, że uzgodnienie z odbiorcą specyfikacji techniczno-handlowej — minimalnej zawartości miedzi, zasad rozliczania metali szlachetnych, dopuszczalnych zawartości halogenów i frakcji ziarnowej — powinno poprzedzać każdą decyzję inwestycyjną opartą na tej technologii. Rekomendujemy to każdemu partnerowi.

Piszemy o tym wprost, ponieważ każdy z tych punktów i tak ujawniłby się w pierwszym tygodniu due diligence. Wolimy, żeby rozmowa zaczynała się od prawdziwego obrazu.

Jak ten dorobek wygląda z perspektywy 2026 roku

W grudniu 2025 roku, w recenzowanej pracy poświęconej odzyskowi miedzi z laminatów miedziowanych, inny zespół badawczy uzasadnił nowatorstwo swojego podejścia następująco:

Currently, studies on the separation of metals and non-metals from WPCB or WCCL are mainly carried out in fixed-bed reactors, and there are no public reports on rotary furnaces. M. Tian, X. Zhang, RSC Advances 15, 48498 (2025)

Nasz reaktor obrotowy o komorze 2,7 × 1 metra pracował od 2021 roku, na rzeczywistych płytkach z zamontowanymi elementami. Nie twierdzimy, że pozostajemy jedyni — twierdzimy, że mamy za sobą etap, który w tej dziedzinie dopiero się zaczyna. Pełne porównanie z pracami z 2025 roku →

Gotowość technologiczna

Nie jedna liczba, tylko cztery

Poziom gotowości tej technologii nie daje się opisać jedną wartością. Poszczególne elementy są na różnych etapach i uważamy, że tylko taki podział jest uczciwy.

Zgazowanie w reaktorze obrotowym
TRL 4–5
Komora 2,7 × 1 m. Pierwsza generacja ujawniła błędy konstrukcyjne, które zostały zidentyfikowane i opisane.
Zgazowanie w komorze skrzynkowej
TRL 4
Tor równoległy, prowadzony jednocześnie z reaktorem obrotowym.
Automatyka i sterowanie procesem
TRL 6–7
Element najbardziej dojrzały, przenośny na inne zastosowania.
Oczyszczanie gazu poprocesowego
TRL 2–3
Obszar niezbadany.

Poziomy według stanu na zakończenie prac badawczych. Opis technologii i granic zbadanego obszaru →

Otwarte problemy badawcze

Co zostało do zbadania

Ta lista jest częścią wartości tego dorobku. Dla partnera planującego prace badawcze jest to gotowy, opisany i uzasadniony zakres — nie hipoteza, tylko zagadnienia wyprowadzone z konkretnych kampanii pomiarowych.

Otoczenie

Rynek, który w 2017 roku był hipotezą

Urban mining

Zawartość złota w kilogramie komputerowych płyt głównych jest kilkadziesiąt razy wyższa niż w kilogramie rudy złota. Elektronika jest dziś jednym z najbogatszych dostępnych źródeł miedzi, srebra, palladu i platyny — pod warunkiem, że potrafi się z niej usunąć to, co nie jest metalem.

Surowce krytyczne i suwerenność strategiczna

Rozporządzenie CRMA wyznaczyło Unii Europejskiej cel pokrycia do 2030 roku co najmniej 25 procent zapotrzebowania na surowce strategiczne z recyklingu prowadzonego wewnątrz Unii. Główny Geolog Kraju publicznie ocenił, że przy obecnych technologiach cel ten jest nieosiągalny. Luka między deklaracją a możliwościami to miejsce, w którym powstaje popyt.

Zastosowania podwójne

Elektronika zawiera pierwiastki, bez których nie powstaje nowoczesne uzbrojenie: gal — półprzewodniki azotkowe w radarach z aktywnym skanowaniem; german — optyka podczerwieni i noktowizja; pierwiastki ziem rzadkich — magnesy trwałe w napędach i układach naprowadzania; tantal — kondensatory pracujące w warunkach ekstremalnych. Program EDIP, przyjęty w grudniu 2025 i uruchomiony operacyjnie wiosną 2026, zastąpił wcześniejsze instrumenty doraźne. Plan działania RESourceEU z grudnia 2025 wskazuje surowce o znaczeniu obronnym jako jeden z trzech priorytetów, zapowiadając 3 mld EUR w ciągu dwunastu miesięcy.

Ceny metali i popyt banków centralnych

Cena złota wzrosła z okolic 1 250 USD za uncję w 2017 roku, gdy powstawały założenia tego projektu, do ponad 4 000 USD w 2026. Banki centralne są nabywcami netto złota nieprzerwanie od piętnastu lat: 1 092 tony w 2024 roku, 863 tony w 2025 — mniej niż rok wcześniej, ale wciąż niemal dwukrotnie powyżej średniej z lat 2010–2021. To nie był jednorazowy rekord, tylko utrwalony trend.

Reindustrializacja

Raport Mario Draghiego z 2024 roku opisał uzależnienie surowcowe Unii i lukę inwestycyjną w nowych technologiach jako zagrożenie systemowe. Kolejne dokumenty — CRMA, a po nim RESourceEU — przesunęły ciężar z deklaracji na finansowanie konkretnych projektów w łańcuchu przetwarzania i recyklingu.

Strumień, który dopiero wraca do systemu

Unijny cel zbiórki obowiązujący od 2019 roku to 65 procent średniej masy sprzętu wprowadzonego do obrotu w trzech poprzedzających latach; Polska rozlicza się z 45 procent masy z roku bieżącego, przez co luka narasta. Raport ElektroEko i WEEE Forum z września 2025 szacuje, że przez dwadzieścia lat funkcjonowania systemu z oficjalnych statystyk zniknęło około 1,5 miliona ton zużytego sprzętu, i wskazuje na ryzyko kar ze strony Komisji Europejskiej. Postulowane uszczelnienie oznacza dla legalnych zakładów przetwarzania wzrost dostępnego wolumenu. Materiał istnieje; zmienia się to, kto ma do niego dostęp.

Potwierdzenie rynkowe · aktualizacja 20 września 2026

Dwa fakty, które wyceniają ten rynek za nas

Nie musimy przekonywać, że przetwarzanie płytek drukowanych ma znaczenie strategiczne. W ciągu ostatnich dwunastu miesięcy zrobiły to za nas rząd i największy polski gracz tej branży — jeden pieniędzmi, drugi decyzją o tym, czego w Polsce szukać nie warto.

19 września 2025 · dotacja rządowa

1,038 mld zł dla instalacji odzysku metali z elektroniki

Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego i Technologii podpisało ze spółką Elemental Battery Metals umowę o dotacji w wysokości 1,038 mld zł w ramach programu TCTF, na budowę zakładu Polvolt w Zawierciu. Zakład ma produkować miedź, srebro i złoto oraz prowadzić rafinację metali bateryjnych. Inwestycja znalazła się na liście projektów strategicznych Unii Europejskiej w rozumieniu rozporządzenia CRMA — jako jeden z dwóch projektów z Polski.

W komunikacie spółki jej założyciel i prezes Paweł Jarski podał skalę przerobu:

Jako Grupa Elemental przetwarzamy rocznie ponad 40 000 ton PCB i ponad 110 000 ton odpadów elektronicznych. Technologia i organizacja przetwarzania tych materiałów stanowią kluczową kompetencję naszej gospodarki. Paweł Jarski, założyciel i prezes Elemental Group — komunikat Elemental Group z 19.09.2025 · kopia archiwalna

Co z tego wynika dla nas. Płytki drukowane są w Polsce przerabiane w skali dziesiątek tysięcy ton rocznie, a państwo dopłaca miliard złotych do infrastruktury, która ma z nich odzyskiwać metale. Technologia przygotowania takiego wsadu — czyli usunięcia frakcji organicznej przed metalurgią — jest elementem tego samego łańcucha.

2 września 2026 · uchwała Rady Ministrów

Krajowy program poszukiwań surowców krytycznych

Rada Ministrów przyjęła uchwałę ustanawiającą program wieloletni „Krajowy program poszukiwań surowców krytycznych" (KPPSK), przedłożony przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska. Wykonawcą programu będzie Państwowy Instytut Geologiczny — Państwowy Instytut Badawczy, pod nadzorem ministra właściwego do spraw środowiska działającego przy pomocy Głównego Geologa Kraju. Finansowanie pochodzi z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, a łączny koszt na lata 2026–2033 wynosi blisko 185,7 mln zł.

To przełomowy moment. Rząd przyjął dziś przygotowany przez MKiŚ „Krajowy Program Poszukiwań Surowców Krytycznych". Paulina Hennig-Kloska, ministra klimatu i środowiska — za wnp.pl, 2.09.2026

Program dzieli poszukiwania na trzy priorytety. Wysoki obejmuje rudy miedzi, platynowce, grafit, baryt, fluoryt, hel i surowce skaleniowe. Średni — wolfram, tytan, wanad, arsen, bizmut, krzem metaliczny, fosforyty i stront. Niski priorytet przyznano złożom metali ziem rzadkich, galu, germanu, litu, hafnu, boru, antymonu i skandu — ponieważ, jak podano, perspektywy udokumentowania złóż są w ich przypadku ograniczone.

Co z tego wynika dla nas. To właśnie te pierwiastki — gal, german, ziemie rzadkie, antymon, hafn — są obecne w elektronice. Państwo mówi wprost, że w polskiej ziemi raczej ich nie znajdzie. Jedynym realnym krajowym źródłem pozostaje więc odzysk z urządzeń, które już tu są. Program dotyczy szukania złóż; elektronika jest złożem, którego nie trzeba szukać.

Zestawienie obu decyzji jest samo w sobie informacją o proporcjach: 185,7 mln zł na osiem lat poszukiwania złóż wobec 1,038 mld zł jednorazowej dotacji dla instalacji, która odzyskuje metale z materiału już wydobytego. Porozmawiajmy o dorobku NataLab →

Zakres rozmów

Co jest przedmiotem transakcji

Dorobek
Know-how procesowe, dokumentacja techniczna, dane z kampanii badawczych, oprogramowanie sterujące oraz aparatura badawcza. Nie publikujemy zestawienia poszczególnych składników ani tego, kto nimi dziś dysponuje. Zakres ustalamy indywidualnie — transakcja może objąć całość albo wyodrębnione części, odpowiednio do potrzeb partnera.
Poufność
Najcenniejsza część tego dorobku nigdy nie była publikowana. Parametry procesowe, dane pomiarowe, rozwiązania konstrukcyjne i algorytmy sterowania pozostają niejawne. Udostępniamy je po zawarciu umowy o poufności, w zakresie odpowiednim do etapu rozmów.
Aparatura
Aparatura badawcza zbudowana w projekcie w znacznej części nie została zezłomowana; znajduje się w dyspozycji osób trzecich. Doprowadzenie do oględzin jest możliwe po nawiązaniu kontaktu i uzgodnieniu zakresu rozmów, przy czym część aparatury jest poza Polską.
Struktura
Transakcja wymaga udziału kilku podmiotów, a część dorobku objęta jest zabezpieczeniami ustanowionymi na rzecz wierzycieli. W strukturyzowaniu rozmów uczestniczy Sarmatia Ventures. Pełny obraz prawny przedstawiamy po zawarciu umowy o poufności. Sprawy korporacyjne spółki są uporządkowane.
Odpowiedzialność
NataLab nie występuje jako podmiot oferujący własny majątek, lecz jako strona organizująca transakcję z udziałem wszystkich uprawnionych — i biorąca odpowiedzialność za doprowadzenie uzgodnionego zakresu do partnera.
Zespół
Część dawnego zespołu badawczego jest gotowa do udziału w formule konsultacyjnej, po uzgodnieniu zakresu i warunków.

Formy współpracy

Cztery ścieżki

Licencja albo przeniesienie

Udostępnienie albo przeniesienie dokumentacji, danych i know-how, w całości lub w wyodrębnionych częściach — w trybie i zakresie ustalonym dla konkretnej transakcji.

Oczekujemy: rozmowy o zakresie i strukturze, poprzedzonej umową o poufności.

Nie obiecujemy: technologii gotowej do wdrożenia — przedmiotem jest dorobek badawczy o poziomie opisanym w mapie gotowości.

Wspólne przedsięwzięcie

Partner przemysłowy wnosi dostęp do wsadu, zaplecze i finansowanie. Zespół NataLab obejmuje udział mniejszościowy i pełni funkcje konsultacyjne.

Oczekujemy: partnera z realnym strumieniem odpadu elektronicznego albo z zapleczem metalurgicznym.

Nie obiecujemy: gotowości natychmiastowej — nie prowadzimy dziś prac badawczych i nie dysponujemy czynnym zapleczem. Każde wznowienie wymaga czasu i odbudowy zespołu.

Komponent w konsorcjum badawczym

Dorobek o poziomie TRL 4–5, wraz z opisanym zakresem otwartych zagadnień, jako wkład merytoryczny do projektu prowadzonego przez inny podmiot.

Oczekujemy: jasno określonej roli i zakresu odpowiedzialności.

Nie obiecujemy: deklarowania poziomów gotowości wyższych niż udokumentowane.

Doradztwo

Udział członków dawnego zespołu w projektach zewnętrznych: procesy termiczne, automatyka i sterowanie nadążne, budowa aparatury badawczej, prowadzenie kampanii pomiarowych.

Oczekujemy: określonego zakresu i harmonogramu.

Nie obiecujemy: dostępności natychmiastowej ani w pełnym wymiarze.

Projekt został wyróżniony zwycięstwem w konkursie Startup Challenge Europejskiego Kongresu Gospodarczego w 2020 roku oraz przyjęciem do programu mentoringowego InCredibles.

Pytania i odpowiedzi

Sześć pytań, które i tak padają w pierwszej rozmowie

Czy ta technologia jest gotowa do wdrożenia?

Nie. Poszczególne elementy mają różny poziom gotowości: automatyka i sterowanie procesem to TRL 6–7, zgazowanie w reaktorze obrotowym TRL 4–5, a oczyszczanie gazu poprocesowego TRL 2–3, czyli obszar niezbadany. Przedmiotem rozmów jest dorobek badawczy, a nie instalacja gotowa do uruchomienia. Piszemy to wprost, bo i tak wyszłoby w pierwszym tygodniu due diligence.

Co dokładnie może być przedmiotem transakcji?

Know-how procesowe, dokumentacja techniczna, dane z kampanii badawczych, oprogramowanie sterujące oraz aparatura badawcza. Elementy te pozostają dziś w dyspozycji różnych podmiotów — inwestora finansowego, dawnych współpracowników i osób trzecich. NataLab koordynuje transakcję i bierze odpowiedzialność za doprowadzenie uzgodnionego zakresu do partnera. Nie publikujemy listy składników ani tego, kto którym dysponuje; przedstawiamy to po zawarciu umowy o poufności.

Czy aparatura badawcza nadal istnieje?

Tak. Istotna część aparatury badawczej znajduje się w dyspozycji osób trzecich. Doprowadzenie do oględzin jest możliwe po nawiązaniu kontaktu i uzgodnieniu zakresu rozmów, przy czym część aparatury jest poza Polską. Hala, w której instalacja pracowała, została dawno zwolniona i oddana właścicielowi.

Dlaczego przy recyklingu elektroniki mówi się o zastosowaniach podwójnych?

Ponieważ w płytkach drukowanych i elementach montowanych znajdują się pierwiastki, bez których nie powstaje nowoczesne uzbrojenie: gal — półprzewodniki azotkowe w radarach z aktywnym skanowaniem, german — optyka podczerwieni i noktowizja, pierwiastki ziem rzadkich — magnesy trwałe w układach naprowadzania i napędach, tantal — kondensatory pracujące w warunkach ekstremalnych, antymon — składnik układów uniepalniających i stopów.

Znaczenie tego zestawu przestało być teoretyczne. Rozporządzenie CRMA umieściło gal, german, miedź, platynowce i ziemie rzadkie na liście siedemnastu surowców strategicznych Unii, a tantal i antymon na szerszej liście trzydziestu czterech surowców krytycznych. Plan działania RESourceEU z grudnia 2025 wskazał surowce o znaczeniu obronnym jako jeden z trzech priorytetów. Przyjęty 2 września 2026 roku Krajowy program poszukiwań surowców krytycznych przyznał natomiast niski priorytet poszukiwaniom złóż ziem rzadkich, galu, germanu, antymonu i hafnu, uzasadniając to ograniczonymi perspektywami ich udokumentowania w polskiej ziemi. Jeżeli więc pierwiastków tych nie da się w kraju wydobyć, jedynym realnym źródłem krajowym pozostaje odzysk z urządzeń, które już tu są.

Czy NataLab prowadzi dziś prace badawcze?

Nie. Spółka nie prowadzi działalności operacyjnej, nie zatrudnia zespołu badawczego i nie dysponuje czynnym zapleczem. Wznowienie prac jest możliwe wyłącznie z partnerem, który wniesie wsad, zaplecze i finansowanie — i wymagałoby czasu oraz odbudowy zespołu. Nie planujemy wznowienia projektu własnymi siłami i nie składamy w tej sprawie żadnych obietnic.

Z kim rozmawia osoba, która się odezwie?

Rozmowy prowadzi Sarmatia Ventures — venture builder i inwestor finansowy spółki, uczestniczący w strukturyzowaniu transakcji. Na tym etapie nie eksponujemy nazwisk członków dawnego zespołu; ich udział ustalany jest indywidualnie, wraz z zakresem ewentualnej współpracy doradczej.

Kontakt

Napisz do nas

Rozmowy dotyczące dorobku NataLab prowadzi Sarmatia Ventures, venture builder i inwestor finansowy spółki.

Odpowiadamy na każde zapytanie — od przedsiębiorstw z branży przetwarzania elektroniki i metalurgii, przez doradców przygotowujących projekty badawcze, po pośredników w handlu technologiami i inwestorów.

Odpowiadamy zwykle w ciągu kilku dni roboczych. Jeśli wolisz napisać bezpośrednio: biuro@sarmatia.vc